Prolog

- Lily przepraszam Cię ale nie możemy się już przyjaźnić - powiedział , wyciągając papierosa.

- Ale dlaczego? - odparła zdziwiona , patrząc na niego 

- Teraz jestem w zespole i nie będę za często w Bradford - odpowiedział , bez żadnego uczucia w głosie. 

- Tak po prostu mnie zostawiasz tak ? - jej głos się załamał . 

- Nie mam innego wyjścia -  spuścił wzrok, zaciągając się . 

-  Weź sobie tą bransoletkę , nie chcę Cię znać - rzuciła na ziemię bransoletkę , którą kiedyś jej dał. 

- Przepraszam .. - szepnął , patrząc na zapłakaną dziewczynę i odszedł. 

Zachował się po prostu jak świnia , bezduszny cham. Myślałam , że to będzie przyjaźń na całe życie , ale jednak się myliłam . Cóż trzeba żyć dalej , bo nic innego mi nie pozostało . 

- Lily , córeczko wstawaj - usłyszałam , głos mojej rodzicielki . 

- Daj mi święty spokój , wyjdź stąd - powiedziałam ,chowając twarz w poduszce. 

- To co się stało już się nie odstanie .. . Zayn źle postąpił ale nie miał wyboru - usiadła na moim łóżku i zaczęła głaskać mnie po głowie .

- Mamo  , ty nic nie rozumiesz.  Nigdy nie czułaś się tak jak ja -  po moim policzku poleciała łza. 

- Wiem , że kochałaś go jak starszego brata ale trzeba żyć dalej - przytuliła mnie 

Ona nic nie rozumiała , ON był dla mnie wszystkim , jemu mogłam powiedzieć wszystko , rozumiał mnie jak nikt inny . Zawsze mnie wspierał , szliśmy razem przez życie i w jednej chwili wszystko prysnęło . 

- Proszę , wyjdź! - krzyknęłam 

- Dobrze , idę -  wstała ze smutną miną 

Zastanawiam się co ten dupek teraz robi ,  czy w ogóle o mnie pomyślał , o moich uczuciach . 

'' Przyjaźń  to cicha obietnica , która mówi  - '' Byłem  , jestem i będę przy tobie w każdej chwili , w której będziesz mnie potrzebować ''